Kaç tavşan,kaç!

Anahtar Parça:James Horner-The Prize of One's Mind

"Üzgünüm içimdeki...

Özgür kılamadım yine seni,

Üzgünüm...

Denedim,

Hayat bağladı önce iplerimi.

Hep dediler içimdeymiş güç ama,

Ben öyle bir şeyi hiç hissedemedim ki...

(üzgün bir gülücük düşer satıra...)

Yapma,kızma bana...

Ben yeterince kızıyorum zaten,

N'olur bir de sen başlama...

Ben bana yetiyorum fazlasıyla...

Hayır yetmiyorum...

Yalancıyım her zamanki gibi,

Başkasına değil yalanlarım,

Sadece bana,hep bana...

Yine ne zaman tuz buz oldun be yürek?

Ne zaman fırladı da

Yapıştı o keskin camlar suratına?

Yapma be yürek,

Gül biraz...

Gül eski günlerdeki gibi...

Boş sayfada yanıp sönüyor imleç.

Yine yalnız öznelerim,yine yalnız yüklemler...

Ziyaretime gelmemiş yine tümleç...

Yine "keşke"li cümleler aklıma düştü

Ve düşürdüm yine kelimeleri sayfaya,

Tüm sakarlığım,beceriksizliğimle...

Keşke beyaz bir tavşan olsa da takip etsem,

Gitsem düşsem deliğine.

Olmayan diyarı gezsem,

Olmayan diyarda yaşasam bilinmeyeni.

Bittiğinde hepsi,

Uyansam rüyamdan ve

Gülücük olsa yüzümde keşke...

Tıpkı eski günlerdeki gibi...

Ve bu laf da iyimserdir fazlasıyla,

Eski günler bundan çok daha iyiydi sanki.

Aklımın oyunu bu bana,

Ne dayaklar yedim oysa,

O günler hiç de güzel değildi.

Aklım unutturdu sadece kötü diye,

Keşke şu "gerçek" dediğimi de unutturabilse...

Nerdesin Alice,

Hadi al götür beni de...

Çağırın Tinkle'ı,

Peri tozu serpsin üzerimize.

Uçalım gidelim buralardan,

Buralardan uzakta olan her neresiyse...

Ah dünya bilerek mi yuvarlak oldun,

Dönelim diye aynı yere,

Her en uzağa gidişimizde...

Gece bitiyor bak,

Sabah olacak yine.

Kaynağı belli belirsiz bir umut,

Doğacak güneş denilen illetle...

Doğma be umut,doğma da

Üzme beni her boşa gidişinde...

Üzgünüm güneş,illet gibisin.

Üzgünüm hayat,en kötü rüyam sensin.

Üzgünüm umut,tavşan deliğimsin.

Üzgünüm "ben",ne Peter'sın,ne de Alice'sin.

Üzgünüm içimdeki,

Ömrün hikayeymiş,

Masal olacak sanmıştın halbuki.

Üzgünüm içimdeki...

Özgür kılamam ben seni,

Üzgünüm..."

...

Bir tavşan geçti yoldan sessizce,

Bir Burak uykuya daldı sabahın serinliğinde...

Hayat "düş"tür demişlerdi,

Hayatı aramak için düştü şimdi

Uyku kıtasındaki "düşler ülkesi"ne...