Evet,sonunda Şehr-i Kasya taşındı. Hepinizi yeni siteme bekliyorum arkadaşlar.Buyrun,bu da adresim: Şehr-i Kasyahttp://www.burakdemirtas.net
Anahtar Parça:James Horner-The Prize of One's Mind "Üzgünüm içimdeki...Özgür kılamadım yine seni,Üzgünüm... Denedim,Hayat bağladı önce iplerimi.Hep dediler içimdeymiş güç ama,Ben öyle bir şeyi hiç hissedemedim...
Anahtar Parça: Orphaned Land- The Calm Before the FloodVe başlar kâtip yeniden...Ve başlar müzik derinden...Bir yol uzar gider sessizce altından...Ancak gök bağımsızdır,Alınan ama bitirilemeyen kilometrelerden...Bir...
Anahtar Parça-Redd-NefesHep karanlıkla başladı cümlelerHep ıssızdı ,sessizdik...Belki de böyle geldiler dünyamıza,Belki de sadece o zaman onları dinledik.Aşka yazdık biz,Hep ağladığımızda kalemin seviyesine yükseldik.Kalemimiz yetmedi ki,Akıtsak...
Yalnızım yine, Yalnızım lanet şehrimde,Üstümdeki yırtık pırtık gururdanSaklanmamış ejderha pulundan zırhımınArasına sızamamış karanlıklarınGün görmemiş aydınlığınınAydına hasret benliğininKurt bağlamış dehlizlerininYansımayla çağlayan olmuş aşk sesininKaynağı kısık yürek...
Karanlık...Sessizilik...Peki ya korku?Hayır sadece şaşkınlık...Sadece merak...İlk göz açış anının karakteristiği...Yine sordum:-Korku?-Neyin korkusu?-Ölümün...-Ölüm nedir?-O zaman görünmeyenlerin...-Peki onlar nelerdir?-Hiç korkmaz mısın?-Korku nedir?Sormak istediği tek bir şey vardı,Ama...
Bir yengeç tıkırdayarak ezdi,Deldi geçti denizin yıktığı kumdan hayalleri.Bir kez daha geldi deniz,Düzeltti kumları,Sanki hiç bir şey kurulmamış gibi.Uçtu,karıştı anların anılarına,Kâtiplerin görünmez sayfalarına...Bir aptal çocuk...
Yalın,loş...Sigara kokan bir oda...Oda küçük bir kızıllıkla aydınlanıyor,Duman ciğerleri her karartışında...Bir mert adam oturmuşBir mert adam gururla,cesaretleGözlerini dikmiş karanlığın namlusuna...Bu ânı hep beklemişti,Biliyordu,yaşamak için fazla...
Gel güzel dostum...Bu kapıdan girdiğin andaYaşadığım yere adım atacaksın...Ben heyecanlıyım, ya sen? Bilseydin heyecanlanırdın... ;) Gel hadi girelim içeri,Ve aksın ortam içimize,Büksün zamanı ve götürsün...
Yalan ulan bu fotoğraf dedikleri; Benim asıl gördüğüm o değil ki... Çizmek isterdim gördüklerimi Usta ressamlar gibi. Anlatabilirdim o zaman belki, Ruhumun bu gezegende kalmayı Neden bu kadar şevkle istediğini... Sahil...
Rüzgar... Hızla,ama yumuşak bir dokunuşla, Ayırdı saç tellerini, Kaldırdı,savurdu havaya... Gözlerini kapamıştı kız huzurla. Uzun,düz saçlar dalgalanıyordu, Huzur adına dikilmiş bir bayrak edasıyla. ...
Hasretle bakarım hayalimdeki yüzüne, Ararım seni hayalimdeki hüznümle. Ne sen beni görmüşsündür, Ne de şahit olmuşsundur Yüzümün buruşukluğunun puslu silüetine. Sen sanarken beni...
Karanlık izin istemeden huzurdan çekildi. İncecik pelerinli bir düş, Fısıldadı yine sihirli cümlelerini. "Hayat attı,atıyor" dediler, Kalpmiş faili... İnandım öylece, Sorgulamadım gerçeği. ...
Bir deniz dalgası ulaştı kıyıya... Hızla çarptı,parçalandı... Parçaları fırlarken atmosferin kucağına, Sesi sonsuzluğun sonunda Sıfırın soğukluğunda yankılandı... Ama bu...
"Gün gelip kaybedecek bir şeyin kalmazsa... Gün gelip insanlığın insanlığından miden bulanırsa... Gün gelip bir pisliği vurduğunda İçin miligram düzeyinde sızlamazsa... Yolun başındasındır...
Mevsimler su içercesine geçti. Kahraman kadim ilimler peşindeydi. Önce bedenine hükmetti,sonra ruhuna... Korkuları saatin tik taklarında eridi gitti... ... Saçları kısacıktı...
Gözlerinin içine bakar ve beklerim Beklediklerim ulaşmaz kulağıma... Kulaklarıma inanır hemen lanet zihnim, Kalbim acır,yine de dayanır bu sancıya. Ya ben ben değilim,...
Sonunda... Kahraman kalktı sevgiyle, Kahraman gözlerini kapadı. Ruhu,umudun ışık sanılan Dipsiz dehlizlerinde... ... Ölümün umulmuş tarihi Kaderin teğetinde sanılmıştı....
Bir adım gidersin... İki adım geri gelirsin... Üç adım gidersin... Dört adım geri gelirsin... Ve bu böyle sürer gider... Hayır,benim gibi düşünmedi... O benimdi,ben onun... Elindekini unutmak tehlikelidir, Hayat acıyla hatırlatır yoksa Unuttuğun...
Gün batımının fısıltısını duyuyor musun? Onurlu bir kralın düşüşü gibi... Bildiğim tüm trajik sonların Yegâne arka plan resmi. Film biterse gün batımında biter, Kahraman ölürse gün batımına karşı ölür. Görülesi...